Profilo di paknipapaknipa's spaceFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
paknipa's space |
29 agosto คิดถึงมากมายไม่ได้มาทามนานมาก
ตอนนี้ม่ายมีรายทามเลยเข้ามาอัพสักหน่อย
------เค้าเอาเนื้อเพลงนี้มาลงให้เพราะเห็นเทอชอบมากมาย------
ปิดเทอมแล้วม่ายได้เจอกานเลย...มันรู้สึกเหงาๆยังไงก็ไม่รู้
เคยเห็นหน้ากันทุกวัน กินข้าวด้วยกัน พูดตรงๆนะ"คิดถึงจริงๆ"
อยากไปเที่ยวกับเทอมั้งจัง...เทอจะอยากไปกับชั้นมั้ย????
เค้าไม่รู้ว่าเทอกลับมาแล้วจะเป็นเหมือนเดิมมั้ย...เค้ากลัวจริงๆ
ได้แต่ภาวนาให้เราทั้งคู่ยังคงอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม...
***อยากคุย อยากเจอหน้า แต่รู้ว่ามานเป็นไปไม่ได้...เพราะกลัวเทอรำคาญ***
รู้มั๊ยว่ามันดียังไง และรู้มั๊ยว่าสุขใจเพียงใด
รู้มั๊ยว่าชีวิตเก่าๆ ของฉันนั้นเปลี่ยนไปเท่าไร รู้มั๊ยว่าก่อนจะเจอเธอ รู้มั๊ยฉันเคยเป็นยังไง รู้มั๊ยการที่ได้เจอเธอ นั้นช่างยิ่งใหญ่ซักเท่าไร เธอ เธอทั้งนั้น ที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ ตั้งแต่ได้เจอเธอ โลกที่เคยมองดูซึมเซา โลกที่มีแต่ความว่างเปล่า ฟ้าทึมๆและวันเศร้าๆ ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ได้ เธอ เธอทั้งนั้น ที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ ตั้งแต่ได้เจอเธอ โอ้ว ขอบคุณสรวงสวรรค์ ให้เราได้เจอกัน ขอบคุณคนคนนั้นที่ทำให้ฉันได้พบเธอ ขอบคุณทุกเรื่องราว ต้นเหตุที่ในวันนี้ฉันนั้นได้เจอ เธอสุดที่รัก 28 agosto เครียด...เมื่อวานก่อนเราไปตัดผมมา โครตจะเซ็งนิดหน่อย[คือว่ามันไม่ใช่อ่ะ TT ]มีคนบอกว่าเราเหมือนผู้ชาย เซ็งจิตเลยแล้วก็มีคนถามอีกว่า"มีคนชมยังว่าหล่อ"กำเลยทีนี้แต่ก็มีคนชมยุว่าน่ารัก อิอิแต่เรายังไม่เอารูปใหม่มาลงเลย ยังถ่ายได้ไม่เยอะ ^^"เอาไว้ถ้าเรามีเวลาเดวเราจะเอามาลงนะ เหอะๆเปิดเรียนได้2วัน วันที่2ก็โดดสะแระก็เมื่อตอนเช้าวันนี้ม่ายรุอากาศมานเป็งอารายฝนตกยังกะมีพายุเข้า เราสะดุ้งตื่นเพราะตากผ้าไว้เลยต้องมาเก็บประมาณ6โมงก่าๆ เราก็คิดว่ามานจะตกนานก็เลยนอนต่อไปอีกเหอะๆตื่นม่ายทันเรียนเลย[2 วิชาเต็มๆ] เซ็งมากมายเพราะเรียนEngเป็งวันแรก-*-ตอนบ่ายๆเราเลยตัดสินใจกลับบ้าน (",)"** ขอบคุณนะ ที่อ่านจนจบ แม้ว่ามันจะไร้สาระ
** ขอบคุณ ปาป๊า มาม๊า ที่ยังส่งให้เรียนถึงแม้ว่าจะไม่ใช่อย่างที่หวังเอาไว้
** ขอบคุณ ทุกสิ่ง ทุกอย่างบนโลกใบนี้
** ขอบคุณ ที่ยังมีคำว่า "เรา"
** ขอโทด ด้วยนะถ้าวันนี้ทามอารายไม่ดีลงไป
25 agosto เมื่อเวลาเดินล่วงเลย-*-เมื่อเวลาเดินล่วงเลยคนเราถึงเพิ่งรู้ได้...
เฮ้อ...เป็นอารายที่เซ็งมากมายกับชีวิตนี้
เกรดออกมาก็ช่างน่าเป็นที่พึ่งพอใจเสียเหลือเกิน
จะจบมั้ยเนี่ยะเรา -*-
ก็ได้แต่คอยบอกกับตัวเราเองไว้---ไม่เป็นไรเทอมหน้า เอาใหม่---
เหอะๆ เนี่ยะแหละน้า***ชีวิต***
ขอบคุณนะที่ยังคอยเป็นกำลังใจให้ตลอดมา--และตลอดไป...
เซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็งเซ็ง
30 luglio -*-ช่ ว ย บ อ ก ไ ด้ มั้ ย
จ ริ ง จ ริ ง เ ธ อ คิ ด เ ช่ น ไ ร
มั น คื อ "ค ว า ม รั ก" แ บ บ ไ ห น
ที่ เ ธ อ ต้ อ ง ก า ร
24 luglio ช่วยบอกได้มั้ย...i want to say somthing,but i can't say!!!
ช่วงนี้ก็ดี-ดีมาก มีอะไรเกิดขึ้นหลายสิ่ง หลายอย่าง
วันนี้เรียนเส็ดตอนเช้าก็ไปทำงานตอนบ่ายกับแม่ที่ชัยภูมิ
นั่งรถไปก็หลับบ้าง ตื่นบ้าง เพราะรู้สึกว่าวันนี้เหนื่อยมาก
ขนาดนั่งรอรถที่ข่นส่งในมอยังนั่งหลับเลย แล้วยังหลับต่อบนรถเมล์มออีก
ถ้ามิ้งค์ไม่ปลุกก็ม่ายรุว่าจะไปโผล่ที่ไหน เหอะๆ
พอทำงานกะแม่เส็ดก็ไปหาคุณยายต่อเลย พอถึงประมาณ 3 ทุ่ม
ก็ขับรถกลับ อยากหลับแต่ก็หลับไม่ได้ เพราะไม่มีคนอยู่เป็นเพื่อนแม่
เราก็เลยต้องอยู่เป็นเพื่อนแม่ (ลูกที่ดี อิอิ)
ม่ายรุวันนี้เป็งรายอยากมาอัพ...
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดเราแล้ว -*-
มีทั้งเรื่องดีแระก็เรื่องที่ไม่ดี เรื่องดีก็คือ เราจะได้กิงเค้กเหมือนเดิมทุกๆปี
เรื่องไม่ดีก็คือน้องชายเราจะต้องไปเรียนต่อซึ่งก็ไกลจากเรามาก
ต้องคิดถึงแน่ๆเลย (เพราะอยู่บ้านกัดกันทุกวัน T T )
รู้สึกยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก อึดอัดจัง
--------------------ช่วยบอกได้ไหม-------------
|
||||||||
|
|
